Dostałam na gwiazkę dwa najnowsze tomy Wędrowycza. O tym, że twór Pilipiuka wymiata wiem od momentu, w którym przeczytałam "Kroniki Jakuba Wędrowycza". Chciałabym teraz wezwać wszystkich fanów egzorcysty z Wojsławic na małą dyskusję.

Jakub jest z drugiej strony typowym emenlem, a z drugiej - niezwykle inteligentnym facetem. Niby stereotypowy wiochmen, ale z klasą.
Ja bym też chciała również przeczytać opowiadanie, w którym występują częściej jego wnuk i prawnuk.

Ja bym też chciała również przeczytać opowiadanie, w którym występują częściej jego wnuk i prawnuk.

To polecam dziennik norweski. Tylko oni tam występują

Sam twór Pilipiuka jest świetny, nie tak dawno temu skończyłem Homo Bimbrownikus i mimo, że jest to już chyba 5 część, poziom trzyma nadal wysoki. Polecam wszystkim fanom polskiej fantastyki .

Ja jestem po wszystkich częściach Jakuba xP Humor jest zajebiaszczy^^ Przymierzam się do Norweskiego Dziennika albo do Oka Jelenia...

Jakub Wędrowycz, jedna z najlepszych postaci fikcyjnych z jaką się zetknąłem. Nałogowy bimbrownik, ścigany za to przez niezbyt rozgarniętych stróżów prawa. Znany z rozbojów, profanacji grobów, alkoholizmu i ponad naturalnych zdolności.

Książki o nim polecił mi znajomy, tak samo jak i Norweski Dziennik. Pierwsza część przygód Jakuba, jest moim zdaniem jedną z najlepszych satyr, jak i typowo humorystycznych opowiadań, wśród książek polskich autorów. Pilipiuk stworzył tutaj bardzo ludzką i bliską polakom postać, a jednocześnie wprowadził wątki nadzwyczajne (wampiry, magicy, magia, bimber pędzony z wszystkiego co się da), co bardzo zaciekawia czytelnika. Przeczytałem o nim wszystkie książki i o ile pierwsze cztery tomy są świetne, tak już przy "Wieszać każdy może", widać spadek formy pisarza. Mimo iż nadal zabawna, to już jakoś wydawała mi się strasznie sztucznie napisana, jakby Pilipiukowi kończyły się pomysły... Najnowsza część jest moim zdaniem najsłabsza, więcej w niej Radka i jego dziadka, niż samego Jakuba (mówie tu bardziej o tytułowej opowieści), do tego sekty Światowida itp. jakieś bóstwa pies wie skąd i jeden wielki galimatias. Książki nawet nie dokończyłem, czeka na lepsze czasy.

Co do Norweskiego Dziennika, to polecam bardzo, ta 3 tomowa opowieść jest naprawdę świetna i jak na razie jest najlepszą jaką czytałem tego autora. Jest tam wszystko, intryga, humor, nadnaturalne zdolności a i do tego pojawia się Jakub i jego wnuk .

Chciałam przeczytać Norweski Dziennik, ale się rozmyśliłam. Jednak jest teraz na liscie moich lektur to przeczytania :]
Moim ulubionym opowiadaniem jest, jak na razie ,"Bajka dla wnuczka" (Kapturek Jakuba jest ekstra!). A waszym?

Najlepsze to było z Jamesem Bondem w siedzibie KGB xD I z tymi świniami Mielonym i Schabowym xD

Przeczytałem 4 tomy, Homo Bimbrownikus 2 pierwsze opowiadania (w Empiku kiedyś czekając na turniej w Magica ;D). Ale Homo Bimbrownikus jest na liście i w końcu do tej książki dojdę

Ogólnie uwielbiam postać Jakuba Wędrowycza. Ulubione opowiadania...hm. To z wakacjami zniszczyło (jak tych satanistów zamknęli ), z Mielonym i Schabowym faktycznie fajne było Czerwony Kapturek w wersji Jakuba rox. "Prawdziwa wersja" wydarzeń na Titanicu również zniszczyła ;D W sumie to nie podobał mi się tylko tom "Czarownik Iwanow" czy jak to się zwało

Przeczytałem o nim wszystkie książki i o ile pierwsze cztery tomy są świetne, tak już przy "Wieszać każdy może", widać spadek formy pisarza. Mimo iż nadal zabawna, to już jakoś wydawała mi się strasznie sztucznie napisana, jakby Pilipiukowi kończyły się pomysły...

Właśnie dla mnie "Pola trzcin" (czy jakoś tak) z tego tomu są jednym z lepszych opowiadań o Wędrowyczu Opisy działań Włodzimierza Iljicza i Feliksa w XXI wieku - bezcenne

Poza tym uwielbiam także wspomnianą powyżej "Bajeczkę dla wnuczka" oraz, moją ulubioną "Zagadkę Kuby Rozpruwacza"

Najnowszej części jeszcze nie czytałem, aczkolwiek czeka na mnie na półce. Słyszałem jednak, że brak w niej już wizerunku starego, znajomego słowiańskiego pijaka pół-analfabety, Wędrowycz bowiem ewoluuje do stanu kielichowego erudyty No nic, sam będe się musiał przekonać.

Wędrowycz bowiem ewoluuje do stanu kielichowego erudyty

Oj Oj, czyż to nie są zbyt daleko idące wnioski..? Fakt, zdarza mu się sklecić jedno, dwa zdania zachowując przy tym wszelkie formy gramatyczne i sens wypowiedzi, jednak od razu od Erudyty go wyzywasz :zdziwko: ..? Nie ładnie Szczery, oj nie ładnie.

Wędrowycz bowiem ewoluuje do stanu kielichowego erudyty

Oj Oj, czyż to nie są zbyt daleko idące wnioski..? Fakt, zdarza mu się sklecić jedno, dwa zdania zachowując przy tym wszelkie formy gramatyczne i sens wypowiedzi, jednak od razu od Erudyty go wyzywasz :zdziwko: ..? Nie ładnie Szczery, oj nie ładnie.

Jak już mówiłem, przytaczam tylko to, co słyszałem od innych. Sam z książką muszę się dopiero zapoznać.

Jak to Jakub powiedział,on jest prosty chłop z kozaków xP

Uwielbiam książki Pilipiuka XD z serii do Wędrowiczu prawie wszytki książki Są świetne zwłaszcza gdy pojawia się Diabeł albo Lenin

Pola trzcin były fajne. Strasznie długie,a le sympatyczne. Najbardziej podobał mi sie tekst Piotrusia po tym jak załatwił tę wampirzycę na Węgrzech - o tym, że po takim przeżyciu będzie miał uraz psychiczny do kobiet i zostanie gejem.

tak na boku: Mr. Rain - jesteś już drugą osobą, która piszę o mnie dziwne rzeczy w sygnie. O co chodzi?

RedHatMeg, funkcja [ tag ]. Widzisz swój nick. Nie pytaj.


Książek nie czytałem, ale po takich recenzjach, chyba to nadrobię. Od czego zacząć?

Od czegokolwiek. I tak w każdej książce panuje całkowita achronologia ;P